Poeh, ik had helemaal niet door dat er alweer een week verstreken is sinds mijn laatste verhaal! Tijd om wat in te halen!

EEG-training
Hier eindigde het vorige verhaal, dus daar zal ik maar mee beginnen. Dat is tevens goed om in de stemming te komen voor vanmiddag, want dan hebben we alweer onze derde EEG-training! Na vanmiddag hebben we als het goed is alles gedaan. Vorige week hebben we alleen geoefend met de EEG-kap, vanmiddag komen ook de andere elektroden (voor hartfunctie, spierspanning en oogbewegingen) erbij.

We hebben het onszelf vorige week niet erg makkelijk gemaakt door een proefpersoon te vinden met een hoofdomtrek van 53 centimeter, want de enige kappen die ze hier hebben, zijn 56 en 58 centimere in omtrek. Sophie zal nog nagaan of het ziekenhuis zelf kleinere kappen overheeft en we die kunnen gebruiken, want het is natuurlijk zonde als we een deel van de mogelijke proefpersonen moeten afzeggen omdat hun hoofd te klein is voor de kappen die we hebben... De reden dat een te grote kap erg lastig is, is dat je dan wat ruimte overhoudt tussen de kap en sommige delen van het hoofd. Over de hele kap zitten elektroden verspreid (64) die met de hoofdhuid in contact moeten komen, dus dat wordt lastig als er ruimte tussenzit... Als er geen goed contact is, dan is de weerstand van de elektroden veel te hoog en zal de 'amplifier' (een apparaatje dat je nodig hebt voor het opvangen van het signaal) in de fMRI-scanner kapot gaan. Het belangrijkste aan de voorbereiding is dus om de weerstand van alle 64 elektroden voldoende te verlagen. Daarvoor gebruik je een soort pasta die je met een spuitje onder de elektroden aanbrengt. Nu, daarmee hebben we afgelopen week naar hartelust kunnen oefenen. Je ziet namelijk meteen op het computerscherm of je het goed genoeg hebt gedaan, of de weerstand nu verlaagt is tot fMRI-scanner-veilige niveaus.

Zaterdag zullen we het op onszelf gaan oefenen. Gelukkig hebben wij beide een praktische hoofdomtrek. Ik ben benieuwd te ervaren hoe moeilijk het nu werkelijk is om die kleverige pasta uit je haar te wassen, dat schijnt een behoorlijk karwei te zijn...

Het onderzoek zelf
Ook andere voorbereidingen van het onderzoek worden inmiddels getroffen. Afgelopen vrijdag hebben we een zeer nuttige bespreking gehad. Naar aanleiding daarvan kunnen we nu hard aan de slag. Dat moet ook wel, want Avi heeft de oproep gisterenavond voor proefpersonen op de facebookpagina van de universiteit geplaatst. De eerste aanmeldingen komen al binnen... Vandaag gaan we proberen de eerste fMRI-data voor december te reserveren... Spannend, want we moeten voor die tijd nog veel oefenen! Er staan echter al twee sessies op het programma, met een derde, nog te plannen keer erbij moet het voldoende zijn... Donderdag 1 december, de dag dat ik 's avonds de trein terug naar Nederland pak, moeten we ons onderzoek 's middags nog even kort presenteren tijdens de labbijeenkomst, waarmee we hopelijk de scanbevoegde mensen in het lab enthousiast genoeg krijgen om ons enkele malen een avondje te helpen. Ik ben benieuwd...

Etentjes
Dinsdag was 'opa' jarig, maar omdat dinsdag hier in huis geen goede dag is, hebben we woensdagavond met zijn allen gegeten ter ere van die verjaardag. Opa zelf heeft gekookt. Normaal eet die meestal niet mee 's avonds, maar het was gezellig.

Donderdagmiddag kwam ik erachter dat er die avond labdiner zou zijn, Ik had woensdag van Avi wel de mail met locatie doorgestuurd gekregen, maar daar stond geen datum bij. Gelukkig zijn mijn avonden hier niet zo volgepland als in Leiden, dus kon ik gezellig mee naar een huiskamertapasrestaurant vlakbij de universiteit. Van buiten zag het restaurantje eruit als een klein afhaalzaakje met drie minitafeltjes, maar binnenin bleek er achteraan nog een soort huiskamer te zijn. Die was helemaal voor ons gereserveerd, dus we hebben daar in alle rust van een gezellige avond genoten. Deze labdinertjes zijn er iedere maand, dus dat is leuk om mee te maken. Ik gok trouwens dat de volgende keer pas in januari wordt, want het labkerstfeest (ook een diner) is zojuist aangekondigd voor half december...

Tot slot in de categorie 'etentjes': zaterdagmiddag zijn we zomaar uit eten gegaan in het Migros-restaurant (Migros is een van de twee grootste supermarktketens hier), vergelijkbaar met bijvoorbeeld een Ikea-restaurant. Ik mocht alweer mijn eten niet zelf betalen, echt superlief! Het Migros-restaurant is trouwens best een aanrader, want ze hebben er prima eten en best veel keus en dat voor Geneefse begrippen lage prijzen. De toetjes (op het moment is er o.a. kastanjepuree met slagroom) zien er ook superverleidelijk uit.

Le Salève
Geheel zoals gepland stapten Bernard en ik zaterdagmorgen rond een uurtje of negen in de auto om naar de voet van de Salève (in Frankrijk) te rijden. Dit tochtje maakte me duidelijk genoeg dat ik er niet zelf op de fiets heen kan, in ieder geval niet naar deze startplaats... die hellingen waren me toch iets te steil en te lang... Het was dus niet verwonderlijk dat de starthoogte van de klim al op 600 meter boven zeeniveau lag. Hoewel de top op gelijke hoogte is als de Ben Nevis, tot dan toe de hoogste berg die ik beklommen had, was de inspanning dus nog niet hetzelfde. Het was niettemin een erg leuke tocht. Anders dan in Schotland moest deze tocht het niet van de uitzichten hebben (het grootste deel van de klim zaten we in de wolken), maar de charme van deze berg zit in de rotsformaties waarlangs (of zelfs waardoor) je loopt. De route was gelukkig goed te doen voor iemand zonder wandelschoenen, maar als we dezelfde weg naar beneden hadden gemoeten, dan was dat een ander verhaal geweest... Dat had Bernard echter al bedacht, dus de route naar beneden zou via een andere weg gaan... Zover is het verhaal echter nog niet, eerst moesten we de wolken nog uit... en voilà, opeens was daar een stralende zon boven een frisgroene weide, met uitzicht op... een wolkendek als een wattendeken boven Genève... Voor een mooi uitzicht over Genève moet ik dus nog eens terugkomen, maar ik ben niet ontevreden met de aanblik die het wel bood. Aan de andere kant van de Salève hadden we namelijk een weids uitzicht over de Franse Alpen, met als hoogtepunt de Mont Blanc!

Een paar foto's verder gingen we alweer op weg naar beneden, een weg die voornamelijk bestond uit wandelpaadjes tussen heen en weer slingerende haarspeldwegen de berg af. De paadjes waren zodoende helemaal niet rotsig, maar het niet hebben van wandelschoenen, aka het hebben van gladde zolen, maakte de tocht toch een uitdaging... De dikke laag herfstbladeren verstopt namelijk goed de gladde steenoppervlakken eronder. De pijnlijke bovenbeenspieren de dag erna wijt ik dan ook volledig aan de afdaling...

Fietstocht 3
De pijnlijke spieren ten spijt, ben ik zondagmiddag gewoon op de fiets gestapt voor het rondje om Genève dat ik in gedachten had. Ik zou in ieder geval oostelijk om de stad trekken, en afhankelijk van de tijd ook de westelijke cirkel meenemen. Hoewel ik tijd gehad had, nam ik uiteindelijk een verkeerde weg die me terugvoerde het centrum in, waarop ik besloot de westelijke cirkel voor een andere keer te laten. Dit rondje had me toch ook al op mooie plekken gebracht en heeft me daarnaast enigszins verbaasd doen staan van de heuvels die ik al fietsend heb beklommen. De zwaarste, die ik maar net haalde, was het echter wel waard, want bovengekomen gaf die een prachtig uitzicht over het meer van Genève!

Wat bijzondere gebeurtnissen betreft was dat wel zo'n beetje de afgelopen week. De rest van het weekend heb ik onder meer besteedaan het afronden van evaluatieverslagen van de EMSA GA en het lezen van een Duits kinderboek, dat ik in een paar uurtjes alweer uit had. Ik heb namelijk hun boekenkast hier eens doorgenomen en zowel een Duits als Frans kinderboek gevonden dat ik in het Nederlands gelezen heb. Het lezen van deze boeken leek me een goede manier om aan die talen te werken. Ik ben vooral zeer benieuwd hoe het Franse boek zal uitpakken, wanneer ik daaraan beginnen zal, want dat is echt een tienerboek, niet zozeer een kinderboek... Waarschijnlijk is dat echter wel des te beter voor het leren van de taal. Ik houd jullie op de hoogte. ;)