Nog behoorlijk slaperig sta ik, ondanks de weersvoorspelling, op het station van Genève op de bus te wachten. Terug! Dat roept om een rondje hardlopen, van dit weer moet je profiteren! Bovendien is het een goede manier om je wakkerder te voelen. Zodra ik mijn bijna lege backpack heb gedumpt, kleed ik me dus om voor een rondje parcoursvita, waarna een snelle douche en lunch volgen om op tijd op de faculteit te zijn voor mijn werkafspraak met Avi.

Tijdens hetsporten trok de hemel echter dicht, dus de weersvoorspelling bleek toch te kloppen. Ditwas het begin van een aaneengesloten regenperiode.

Het is de afgelopen week echt herfst geweest, bah... Te klagen hebben we echter niet, herfst was er immers niet in de herfstmaanden, dus ergens moest het komen... dat blijkt dus nu te zijn, en blijft nog zeker tot en met halverwege volgende week zo. Voor de boeren is het gunstig. Ik blijf nog wel hopen op een zonnig einde van april, zodat ik Annecy (idyllisch plaatsje in Frankrijk) bij mooi weer kan bezoeken en bij wijze van afscheid met mijn collega's kan barbecuen in het park. Die activiteiten staan namelijk op mijn planning voor het laatste weekend dat ik hier ben. Jawel, ik heb een weekendplanning; ik moet namelijk zorgen dat ik alles kan doen, wat ik hier nog wilde doen. Dat vergt goed uitmikken. Het op een na laatste weekend ga ik zodoende nog een dagje naar Neuchâtel, een excursie van het Erasmus Student Network. (Heb ik toch nog iets gehad aan die lidmaatschapskaart.)

In Genève wilde ik nog graag de Verenigde Naties van binnen zien, evenals het CERN, het Europese centrum voor nucleair onderzoek dat de laatste tijd zo vaak in het nieuws is geweest (neutrino's, deeltjesversneller, zwart gat, etc...). Dat heb ik afgelopen zaterdag perfect kunnen combineren, meteen gevolgd door een scan-avond. Ook heb ik na afloop eindelijk een wandeling gemaakt in de wijk van de internationale gebouwen, dus een blik op het gebouw van de WHO mocht natuurlijk niet ontbreken.

Bij CERN was meer te doen dan verwacht. Ik heb daarom niet de gehele tentoonstelling bekeken, want na een rondleiding van anderhalf uur zat ik eigenlijk al eventjes aan mijn maximale informatieopnamecapaciteit. Toch heb ik er na de rondleiding nog zeker een uur doorgebracht, waarbij ik onder andere de allereerste www-server heb gezien. Ik dacht bij CERN altijd aan een 'gewoon' onderzoekscentrum waar je kunt werkenin de uitvoer en analyse van experimenten. Wat ik niet had beseft, is dat CERN via een nieuw data-toegankelijkheidssysteem (de 'grid' genoemd; misschien ooit wel een opvolger van internet) eigenlijk een portaal is voor natuur- en scheikundig onderzoek over de hele wereld, waarin onderzoekers uit de hele wereld toegang kunnen hebben tot de data en dus op afstand aan onderzoek mee kunnen werken.

Het gebouw van de VN zou om 2 uur geopend worden voor publiek, waarna om half 3 de rondleidingen zouden starten. Keurig op tijd, kwart over 2, schoof ik echter aan in een wachtrij voor een gesloten deur. Pas even voor half ging die open en het duurde tot na half 3 voordat ik eindelijk door de bagagecontrole heen was en mijn veiligheidspasje had gekregen. Dat was gezien de openingstijden dus een on-Zwitserse planning van de beveiliging, maar blijkbaar waren ze erop berekend, want we konden nog mooi aanschuiven in de rondleiding. Die voerde ons langs diverse vergaderzalen, waar we meer leerden over de achtergronden en werkzaamheden van de VN in Genève (de taken van de VN zijn namelijk verdeeld over de hoofdkantoren in New York en Genève) en daarnaast ook een uitleg kregen van diverse aspecten van het gebouw.

Bijzonder was bijvoorbeeld het stalactietenplafond in de vergaderzaal van het mensenrechtenraad.

Ik ben vergeten hoe zwaar dit plafond was, maar ik weet wel dat de stalactieten met de blote handen zijn gevormd door een legertje kunstenaars. In de mensenrechtenraad is het spreekrecht voor leden beperkt en moeten diplomaten zich daarvoor van tevoren aanmelden. Het gebeurt regelmatig dat diplomaten de nacht voor aanmelding van spreekrecht tijdens een zitting over een cruciale kwestie al zittend slapend doorbrengen in het VN-gebouw om maar op tijd te zijn. Dat vond ik toch wel een saillant detail; tot nu toe kende ik dat eigenlijk alleen maar van de hypes rondom het beschikbaar komen vanbepaalde producten of gebeurtenissen rondom beroemdheden, maar dat dat in de wereld van 'belangrijke zaken' net zo nodig kan zijn, was nieuw voor mij. Heel wat feitjes wijzer verliet ik een ruim uur later het pand.

Het onderzoek
Tja... het onderzoek... Dat heeft eventjes wat vertraging opgelopen, want onze belangrijkste supervisor bleek ineens onaangekondigd op vakantie te zijn (het is hier vakantie in de weekna Pasen). Dat was een teleurstelling, want drie weken onderzoekstijd om alles af te ronden is niet veel! Daar komt bovenop dat een belangrijke afspraak met haar op Witte Donderdag ook al niet was doorgegaan (weliswaar door overmacht aan haar zijde), dus dat vormde een kleine domper op het verder goed vorderende onderzoek. Nu moet ik toegeven dat ik afgelopen week overigens genoeg te doen had, dus heel veel extra had ik sowieso niet, maar dit voert de druk op de ketel wat op voor de laatste twee weken. Deze week hebben we namelijk ook maar twee contactmomenten, waarvan eentje de inhaalversie van Witte Donderdag is. Veel zal dus afhangen van de laatste week! Gelukkig heeft de betreffende supervisor ingezien dat er inderdaad haast bij geboden is, dus heeft ze voor volgende week extra tijd vrijgemaakt. Met hier en daar een hele avond doorwerken (al diverse malen gedaan afgelopen week) denk ik dat we toch nog een eindje kunnen komen.

Wat proefpersonen betreft kunnen we wél tevreden zijn. Op het moment van plaatsen ligt onze op een na laatste proefpersoon in de scanner. Morgen bak ik een taart die we, als alles goed gaat,vervolgens in de avond kunnen oppeuzelen om te vieren dat we op dat moment onze laatste proefpersoon scannen. Nu ja, voorlopig dan... De kans is heel erg groot dat ik toch nog een kort retourtje boek om nog een paar extra proefpersonen te scannen op opeenvolgende avonden. Dat is waarschijnlijk nodig voor betere resultaten.

Aanstaande maandag maak ik op onderzoeksgebied nog iets bijzonders mee: een promotie in Genève. De jongen om wie het gaat is van Turkse komaf. Toen we spraken over mogelijkheden voor het maken van een filmpje als afscheidscadeau (hij gaat daarna onderzoek doen in de Verenigde Staten) grapte ik over het dansen van Simerik (Kiss Kiss) van Tarkan, het bekendste Turkse nummer waarover we tijdens eerdere etentjes met een meidenclub en deze jongen al eens hadden gehad. Dat werd opgepikt als een goed idee, dus zo wil het dat ik momenteel op youtube sta met een filmpje waarin ik een stukje choreografie dans en uitleg (helaas, onvindbaar... tenzij ik zo aardig ben een link te sturen). Het stukje stamt uit mijn eerste volksdansjaar bij Oro, 2003, kun je nagaan! Het is de bedoeling dat zo veel mogelijk collega's deze pasjes thuis aan het oefenen zijn, zodat we na een korte oefensessie morgen dit stukje met zijn allen kunnen opnemen. Ik ben zeer benieuwd wat het resultaat gaat zijn... Naast deze gezamenlijke afsluiting gaan we namelijk zo veel mogelijk collega's ook individueel wat dansbewegingen laten maken op stukjes muziek en willen we alles achter elkaar monteren. We hebben al de grootste lol bij het bedenken hoe de professoren er zullen uitzien. Ik laat nog weten hoe dit is afgelopen!

Leidenversus Genève
Afgelopen maandag heb ik tijdens Franse les een presentatie gegeven over Leiden. Iedereen heeft de opdracht gekregen tot een korte presentatie over zijn of haar straat, stad of land van afkomst. Ik heb me vrijwillig aangeboden het spits af te bijten. Gezien mijn recente bezoek aan Nederland vond ik dat wel prettig, zo kon ik bijvoorbeeld afsluiten met het laten rondgaan van een zakje stroopwafels. De presentatie ging goed! Ik had expres voor Leiden gekozen in plaats van Haarlem, vanwege de parallellen met Genève: rol in opkomst protestantisme, de Geneefse versie van Leidens Ontzet, beide steden hebben de sleutel(s) in hun wapen vanwege de Pieterskerk/-kathedraal. Voldaan verliet ik maandag de Franse les :)